O dia abre a janela
Entra luz na casa
O quarto iluminado
Olhos clareiam a escuridão
Vai, parte, longe vai
o medo de pisar firme
Há de agir e querer
transformar dor em alegria
Cabeça à frente, coração ao lado
Juntos grãos formam a margem
Há de lançar-se além da beira
E contemplar o outro lado
Chega-se a cada dia no alvo
Quem ultrapassa o limite
E volta para dizer que o percurso
Não precisa ser solitário
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Perde-se o tempo
Perde-se o tempo quando não se vê o dia coisas de outras coisas Tanta chance por vir tanta gente por chegar momentos de lembranças A...
-
Xusto cando os ollos se atoparon A verdade naceu Non basta con ser un evento, ten que ser certo O compromiso coa seguridade é ser coheren...
-
Il vient du pays oú le jour est toujours là-bas, a quelqu'un qui ouvre les yeux et la bouche pour la injustice aux quatre vents ...
-
Con cada separación remata unha parte longo camiño sen retorno alá onde vai non son o mesmo corpo son o mesmo
Nenhum comentário:
Postar um comentário