Em meio a letras tristes
Latente está a poesia
Muda o pranto ao riso
Ao contemplar o redor
Há quem diga ser feliz
Onde se esconde a alegria?
senão no viver de cada um
quando ampara o céu azul
Nos mistérios que se acha
Não há ânsia de respostas
A totalidade não foi catalogada
Há que descobrir própria estrada
Despede-se o presente ao futuro
O passado emerge no relógio
Lançado o hoje, agora, já
só há uma linha sob controle
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Perde-se o tempo
Perde-se o tempo quando não se vê o dia coisas de outras coisas Tanta chance por vir tanta gente por chegar momentos de lembranças A...
-
Xusto cando os ollos se atoparon A verdade naceu Non basta con ser un evento, ten que ser certo O compromiso coa seguridade é ser coheren...
-
Odat ă a schimbat cursul a trecut dincolo a v ă zut momente a sim ț it experien ț e a tr ă it
-
Avançam as horas e tudo levam O que fica já não é Renova-se manhãs em dias onde se pode ser mais. A cada ponteiro Ergue-se monume...
Sensacional... Preciso guardar esse para ler e reler sempre...
ResponderExcluirOi, Fabiano. Muito obrigada!! Eu sempre releio o que escrevo tb. Rsrs
ResponderExcluir